Collegtional parang kay Bob

8 years ago naririnig ko na si Roberto "Bob" Ong (di ko pa rin alam kung totoong pangalan) sa mga kaibigan kong mahilig magbasa ng libro, at lately napaguusapan na naman namin siya dahil tuloy tuloy pa rin ang pag published niya ng bagong libro, may 8 libro na siya ngayon pero isa pa lang ang nababasa ko at ito yung unang-una pa. Para sa taong tulad ko na di mahilig magbasa ng libro eh napaka ginto ng oras para umubos ng 135 pages na babasahin sa isang upuan. Nagagawa ko lang to kapag interisado talaga ako sa gusto kong basahin, umpisa pa lang alam ko na kung tatamarin akong tapusin o hindi, kaya kung ang babasahin eh nasa huli lang ang climax ng story, malamang di ko matapos.

Pero nang nabasa ko ang "ABNKKBSNPLAko" masydo akong nakarelate sa kwento niya nung college and vocational life, kasi halos ganon na ganon ang nangyari din sakin, same feelings, same experience. Para sa mga di pa nakakabasa ng libro niya let me share this part. After I graduated high school di ko talaga alam kung ano ang kukunin kong course, pero dahil I have military cousins medyo naengganyo akong mag army, pero sa nipis ng katawan ko at that time parang isang bira palang sakin sa training bibigay na katawan ko. Kaya wala akong choice but to follow where my elder sister enter college, at dahil pasok ang average ko nung high school for Engineering, I took BSECE. Like Bob I tried my best para makapasa sa lahat ng subject pero habang tumatagal nawawala ang interest ko sa pag-aaral, di ko talaga alam ang reason kung bakit. Basta ang alam ko I have problems, my family have problems, at very stressfull ang layo ng bahay sa eskwelahan. Pero ang pinakamabigat na pasanin ko eh yung alam mong pinaghihirapan ng mga magulang mo ang pagpapa-aral sayo ngunit di mo masuklian ng sapat na kabayaran. Kaya tuloy naghanap na lang ako ng ibang pagkakalibangan like being a vocalist & guitarist in a college rock band, gusto ko sana maging katulad ni Eddie Vedder kaso malabo pa sa tubig kanal kaya pati indoor games like dart & table tennis natutunan ko. Sabay na dito ang pagkahilig sa alak at sigarilyo buti na lang maaga rin akong nahintong mag yosi, ikaw ba naman ang di makahinga minsang natutulog. Pero dumating ang point sumuko na ko sa pag-aaral, nagtataka tuloy ang mga classmates ko dahil di nila expected na yung minsang may angas sa class eh biglang sumurender. I remember my last exam before I quit eh naka perfect pa ko sa isang subject, parang nag paparamdam na wag ako sumuko pero hindi, panalo pa din ang damdamin. Nagtawag na ng pardino ang parents ko to encourage me to continue my college pero bigo sila. Don ko napansin na di lang matigas ang ulo ko pati na rin paniniwala ko.

Pero ayoko ko namang biguin ng 100% ang magulang ko kaya after 1 semester na pahinga, I decided to take a vocational course, para kahit papano may totoong diploma naman akong maibigay sa kanila. Yun nga lang tulad ng sabi ni Bob Ong, pag vocational ka laging may kadugtong na LANG! "Vocational Lang!" Masakit mang tanggapin pero ito talaga ang tingin ng maraming nakatataas na tao o may pinag-aralan sa mga vocational grads. At kung sakaling makatsamba ka namang makapsok sa isang malaking company na pinapasukan mo, madalas mapapako ka na lang sa posisyon na meron ka ngayon. May mga incident pa nga na dahil di ka pwedeng maging supervisor o manager dahil di ka college graduate according to HR kailangan pa nilang mag import o ma mag pirate ng ibang employee to be your boss. At ang masaklap nito kailangan mo pang i-train ang boss mo sa galawan ng trabaho nyo, @$!%^&* yun ang boss!

But as life goes natutunan ko na pwede ka rin naman palang humigit sa inaakala ng iba na pwedeng marating ng mga vocational grad, hindi dahil naka tsamba ka sa abroad (tabi-tabi po) kundi dahil may mga nagtiwala sa kakayahan mo. Kaya malaking puhunan ang pagkatao, pagiging tunay na kaibigan at pagiging totoo sa sarili. Kaya isa sa mga natutunan ko sa higher education life ko is, "always have an interest in whatever you want to achieve". At kung dumating ang oras na di ka nag succeed sa first step isipin mo na lang its only a minor setback to INFINITY, dahil yun ang totoo kong Boss.