This one goes to those who bang their head or looking at nowhere while listening to their rock music. Pero ito ba talaga ang rakista, o rakista ka sa fashion, sa attitude o higit sa lahat sa music.
Rakista in music. Kung buhay ka na ng 50' or early 60's kung kelan nag start ang rock music pwede ka na. Kasi from rock and roll to electronic rock di nawawala ang rock music sa mainstream, padami ng padami na ang subgenre ng rock music, check this list at alamin kung ano ang trip mo. Kung wala kang trip sa list na yan malamang di ka rakista, maaring ang trip mo eh ballad o orchestra, pero ayos lang yan at least mahilig ka sa music. Ito kasi minsan ang maling perception ng mga mahilig sa rock music, dinidiscriminate nila yung mga hindi nila kabilang, ang dating tuloy, baduy. Para sa akin, wag mong pakialaman ang music trip ng iba, ika nga ng iba, walang basagan ng trip.
Minsan, dahil sa lawak ng subgenre ng rock music sila sila rin nag tatalo-talo, nangyayari mas lite mas baduy, mas maraming makeup mas bakya. Kaya dumami ang klase ng rock ay dahil na rin sa different artistic expression ng artist at culture, kaya nakaka imbento sila ng sarili nilang tune & style. Para sakin mas expressive kasi ang lyrics coming from rock music, lalo na kung mahilig ka sa social and political issues. Reflection din ng lyrics nila yung album cover, kaya inaabangan ng mga rakista ang artwork ng album cover, lalo na nung 90's. Remember the GNR's "Use your illusion" albums or Iron Maiden's albums, grabe di bali nang di makapag recess sa school makaipon lang ng pambili ng tape nila. At meron mas higit pa sa pagiging listener ang trip, kung hindi to make their own music or cover other music, ito na yung mga band members. Mas feel nila kung kinakanta o tinutugtog nila yung music na nakaka influenced sa kanila. Pati tuloy detalye ng bawat kanta, tulad ng tono, galaw, at lalim ng lyrics eh sinasapuso na, kaya kahit videoke katalo na. Minsan tuloy nagkakaroon ng negative effect sa lifestyle and attitude ang isang rakista.
Rakista in fashion. Ano ba talaga dapat itsura mo pag rakista ka? Yung iba dumedepende sa ina idol nilang band, yung iba naman nagpapapansin lang at ang iba walang pakialam kung ano ang suot. Di kailangan mukha kang mabaho o mabaho mismo para mag mukhang rakista, long hair o kalbo, butas ang pantalon o baston, at lalong di kailangang nak itim lagi na kala mo laging namatayan, mahalaga feel mong rakista ka sa suot mo ayos na yon. May rakistang mas feel pag nakasuot ng rock band shirt or cover album, parang ako yon ah.. pero di lang ako, marami rin naging fan ng "Top 40" shirt, ito kasi yun patok na rock t-shirt nung 90's, at syempre para samin hanggang ngayon, kahit marami nang nag lalabasan na tulad nila. Meron may mas creative, yung nag dedesign ng sariling rock artwork, para skin mas patok to. Yung iba, part of being a rocker is to be artistic & weird kaya nga yung iba sa mukha na lang ine-express, kung kailangan mag eyeliner ang lalaki ayos lang basta feel mong punk rock o emo ka. Meron pa ngang naka leather jacket kahit mainit, malamang di ka rakista fan ka lang ni James Dean o ni Binoy. Ikaw, ano itsura mo?
Rakista in attitude. Ito ang mas importante, kasi hindi purkit rakista ka dapat bad boy ka o dapat di ka naniniwala sa Diyos. Marami sa atin na pag rakista ang itsura, ang unang akala eh drug addict, babaero, lasenggo, yosi boy at pinaka masaklap eh pag kamalan kang anti-Kristo. Wala pa kong na meet na tao na ang dating ng rakista sa kanila eh mabait. Kaya nga dahil sa kabi-kabilang batikos sa rock music nang kung sino-sino at anu-anong samahan sa ibang bansa nagkaroon tuloy ng Christian Rock, para lang patunayan sa iba na hindi purkit may vocal, guitarist, bassist at drummer eh influenced na ng sex, drug & rock n' roll.
Sa totoo lang masyado tong malawak to share, anyway ROCK N'ROLL!
Friday, March 26, 2010
Monday, March 22, 2010
RATM
Good day! Part of my daily routine is listening to my music, parang kape sa umaga, and today's menu, RATM better known as Rage Against The Machine. They are the most popular and influential political band in the US and international. Pero hindi sila ang gusto ko i-share, but only the possible meaning of their band name, kung saan maraming musical critics na may ibat-ibang pangangahulugan, ngunit iisa lang ang tumbok nila, and that is "A rebellion to the authority".
Marami na kasing natapos na termino at ngayon may matatapos na naman. Taon-taon na lang nagsasawa ang gobyerno natin sa protesta ng taong bayan, kelan kaya ito matatapos? Ang kandidatong bang iboboto natin eh siguradong mapapatakbo ang bayan na lahat masisiyahan o makukuntento man lang, mukhang malabo sa katotohanan pero syempre di pa rin tayo nawawalan ng pag-asa, pag-asang mag himala. Marami na akong nakausap na kaibigan tungkol sa darating na eleksyon, yung iba may paninindigan sa iboboto nila, yung iba naman ayos lang at meron ding di alam kung sino iboboto. Sa totoo lang di naman natin talaga sila kilala bilang tao o mismong pagkatao, unless kapamilya mo sila, matalik na kaibigan o malapit na ka-trabaho. Kaya may mga taong tapat o naniniwala sa isang pulitiko eh dahil nakikinabang sila o nararamdaman nila yung paglilingkod nito. Eh papaano yung mga taong di nila inabot o yung mga taong napangakuaan nila noon nung nangangampanya pa lang sila, wala! Kaya kahit sino ang umupo laging may mangangalit o maghihinanakit, lalo na kung nasilipan pa natin na may kasalanang nagawa sa bayan.
Di tayo pwedeng umasa lang sa campaign ads o mga talakayan na napaanood natin sa TV, dahil kahit sino sa kanila puro kabutihan o pabor sa kanila ang sasabihin. Kung kailangang sabihin na galing sila sa hirap, o susundin ang yapak ng magulang, o magpakilalang anak sila ng dating naunungkulan at ang walang kamatayang di sila magnanakaw, gagawin nila. Di naman tayo pwedeng mag padikta sa mga nakatatanda sa atin o lider natin, dahil kanya kanyang karapatan to, unless ikaw mismo ang humingi ng payo sa kanila kung sino ang dapat mong iboto. Kaya mga may age bracket ang pwedeng bumoto, para may sarili ka nang pagpapasya sa pinaniniwalaan mo. O pano yan, ano ba talaga ang basehan natin para makapili ng tamang kandidato, para naman di tayo magkamali at maiwasan na tong pagngangalit ng tao sa nakaupo. Posible ba talagang mangyayari to? kasi yung mga hindi pabor sa pagkapanalo nang uupo ang unang-unang gagawa ng hakbang upang matanggal sa pwesto.
Sana di tayo boboto para ma experience lang, o para di masayang ang karapatan mo, o wala lang magawa sa bahay, o para in ka lang sa marami, o para lang magka indelible ink tayo sa daliri, o para lang sa libreng meriendang iaabot sa labas ng mga nangangampanya dahil nginitiaan mo sila bago ka bumoto, o para magka pera, o para di ka awayin ng GF o BF mo dahil hindi mo binoto ang boss nya, o di ka bibigyan ng allowance ng nanay mo pag di mo binoto ang kumpare nya, o para maipasok ka sa trabaho pag nanalo yung binoto mo, o dahil tinakot kang tatangalin ka sa trabaho, o para masali ka sa kwentuhan pagkatapos at ipagmalaking nakakita ka na ng automatic poll machine, tao ka na, o kung ano ano pang nasa isip nyo na di dapat.
Lahat tayo may pinaniniwalaang magbibigay ng pag-asa sa bayan, pero sa atin na lang yon, at hindi purkit naniniwala tayo sa kanya, dapat ganon na sila lahat. Kung sakaling binigo tayo ng taong pinaniniwalaan nating magbibigay ng pag-asa, mananahimik na lang ba tayo or we will stand for our rights?
Marami na kasing natapos na termino at ngayon may matatapos na naman. Taon-taon na lang nagsasawa ang gobyerno natin sa protesta ng taong bayan, kelan kaya ito matatapos? Ang kandidatong bang iboboto natin eh siguradong mapapatakbo ang bayan na lahat masisiyahan o makukuntento man lang, mukhang malabo sa katotohanan pero syempre di pa rin tayo nawawalan ng pag-asa, pag-asang mag himala. Marami na akong nakausap na kaibigan tungkol sa darating na eleksyon, yung iba may paninindigan sa iboboto nila, yung iba naman ayos lang at meron ding di alam kung sino iboboto. Sa totoo lang di naman natin talaga sila kilala bilang tao o mismong pagkatao, unless kapamilya mo sila, matalik na kaibigan o malapit na ka-trabaho. Kaya may mga taong tapat o naniniwala sa isang pulitiko eh dahil nakikinabang sila o nararamdaman nila yung paglilingkod nito. Eh papaano yung mga taong di nila inabot o yung mga taong napangakuaan nila noon nung nangangampanya pa lang sila, wala! Kaya kahit sino ang umupo laging may mangangalit o maghihinanakit, lalo na kung nasilipan pa natin na may kasalanang nagawa sa bayan.
Di tayo pwedeng umasa lang sa campaign ads o mga talakayan na napaanood natin sa TV, dahil kahit sino sa kanila puro kabutihan o pabor sa kanila ang sasabihin. Kung kailangang sabihin na galing sila sa hirap, o susundin ang yapak ng magulang, o magpakilalang anak sila ng dating naunungkulan at ang walang kamatayang di sila magnanakaw, gagawin nila. Di naman tayo pwedeng mag padikta sa mga nakatatanda sa atin o lider natin, dahil kanya kanyang karapatan to, unless ikaw mismo ang humingi ng payo sa kanila kung sino ang dapat mong iboto. Kaya mga may age bracket ang pwedeng bumoto, para may sarili ka nang pagpapasya sa pinaniniwalaan mo. O pano yan, ano ba talaga ang basehan natin para makapili ng tamang kandidato, para naman di tayo magkamali at maiwasan na tong pagngangalit ng tao sa nakaupo. Posible ba talagang mangyayari to? kasi yung mga hindi pabor sa pagkapanalo nang uupo ang unang-unang gagawa ng hakbang upang matanggal sa pwesto.
Sana di tayo boboto para ma experience lang, o para di masayang ang karapatan mo, o wala lang magawa sa bahay, o para in ka lang sa marami, o para lang magka indelible ink tayo sa daliri, o para lang sa libreng meriendang iaabot sa labas ng mga nangangampanya dahil nginitiaan mo sila bago ka bumoto, o para magka pera, o para di ka awayin ng GF o BF mo dahil hindi mo binoto ang boss nya, o di ka bibigyan ng allowance ng nanay mo pag di mo binoto ang kumpare nya, o para maipasok ka sa trabaho pag nanalo yung binoto mo, o dahil tinakot kang tatangalin ka sa trabaho, o para masali ka sa kwentuhan pagkatapos at ipagmalaking nakakita ka na ng automatic poll machine, tao ka na, o kung ano ano pang nasa isip nyo na di dapat.
Lahat tayo may pinaniniwalaang magbibigay ng pag-asa sa bayan, pero sa atin na lang yon, at hindi purkit naniniwala tayo sa kanya, dapat ganon na sila lahat. Kung sakaling binigo tayo ng taong pinaniniwalaan nating magbibigay ng pag-asa, mananahimik na lang ba tayo or we will stand for our rights?
Sunday, March 21, 2010
Kundinahin o Kunsintihin
Good day! Itong title na 'to ang pambungad na salita ng aming pari this sunday mass, very strong words. May mga salita o pangungusap na mabilis magtatak sa isip ko, tulad nito. Ito rin kasi ang nilapat nya sa gospel kung saan, minsan sa buhay ng ating Panginoon kailangan Niyang magdesisyon, na Diyos lamang ang makakagawa. Ito ay nung tinanong siya ng mga tao kung ano ang gagawin kay Magdalena, patawarin o batuhin? Para nga naman Siyang naipit sa dalawang nag-uumpugang bato, pag sinabi Niyang batuhin, mananagot Siya sa emperyo ng Roma at lalabas na malupit Siya sa mga makasalanan, at ito ay isang pagkukundina. Ngunit kung sasabihin Niya namang hayaan at palayain, para naman Niyang kinukunsinti ang mga makasalanan. Pero ano ang nangyari? Diba't sinabi Niya sa mga tao na kung sino ang walang kasalanan siya ang unang bumato.
Isa ito sa mga pagbasa na di ko nakakalimutan simula ng narinig ko ito sa misa, nawala tuloy antok ko, napapanahon kasi ito sa pang araw-araw nating pamumuhay. Napakadali kasi para sa ating manghusga ng kapwa lalo na sa taong nagkasala sa atin. Minsan nga napanood lang natin sa tv, tinutuldukan na natin kasi nga naman sikat na tao ang nagsalita kaya mukhang kapani-paniwala. Ine-relate ng pari namin ang gospel sa issue ng kondom dito sa Pilipinas, dahil sa di pag sang-ayon ng simbahan sa pag popondo ng gobyerno sa kondom, nasisisi pa tuloy ang simbahan na kinukunsinti nito ang paglaganap ng aids.
Unang-una gaano ba kasigurado ang gobyerno na uunti ang may aids pag mura o libre na lang ang kondom, lalo na kung abot kamay na lang nito ng mga kabataan. Eh pag nasa kamay na nila to, alangan namang palobohin lang nila ito at paliparin, natural kaya nga sila meron non dahil curious sila pano gamitin. At lalong tayong magkakalakas ng loob na sumubok sa iba dahil akala natin safe na tayo. Ika nga ni padre, kahit mag suot ka ng kapote, kapag nag laro ka ng apoy siguradong mapapaso ka pa rin. Kaya nga para di tayo mapaso isipin mo pa lang maglaro, putulin mo na. Ang kailangan natin para mabawasan o tuluyang mawala ang aids eh solusyon hindi alternatibong pamamaraan. And for me the best solution is to teach, practice and live the good life according to God's will. Ang aids ay resulta ng pagkakamali o pagkakasala ng tao, kaya kundinahin natin ang kasalan at hindi ang nagkasala.
Isa ito sa mga pagbasa na di ko nakakalimutan simula ng narinig ko ito sa misa, nawala tuloy antok ko, napapanahon kasi ito sa pang araw-araw nating pamumuhay. Napakadali kasi para sa ating manghusga ng kapwa lalo na sa taong nagkasala sa atin. Minsan nga napanood lang natin sa tv, tinutuldukan na natin kasi nga naman sikat na tao ang nagsalita kaya mukhang kapani-paniwala. Ine-relate ng pari namin ang gospel sa issue ng kondom dito sa Pilipinas, dahil sa di pag sang-ayon ng simbahan sa pag popondo ng gobyerno sa kondom, nasisisi pa tuloy ang simbahan na kinukunsinti nito ang paglaganap ng aids.
Unang-una gaano ba kasigurado ang gobyerno na uunti ang may aids pag mura o libre na lang ang kondom, lalo na kung abot kamay na lang nito ng mga kabataan. Eh pag nasa kamay na nila to, alangan namang palobohin lang nila ito at paliparin, natural kaya nga sila meron non dahil curious sila pano gamitin. At lalong tayong magkakalakas ng loob na sumubok sa iba dahil akala natin safe na tayo. Ika nga ni padre, kahit mag suot ka ng kapote, kapag nag laro ka ng apoy siguradong mapapaso ka pa rin. Kaya nga para di tayo mapaso isipin mo pa lang maglaro, putulin mo na. Ang kailangan natin para mabawasan o tuluyang mawala ang aids eh solusyon hindi alternatibong pamamaraan. And for me the best solution is to teach, practice and live the good life according to God's will. Ang aids ay resulta ng pagkakamali o pagkakasala ng tao, kaya kundinahin natin ang kasalan at hindi ang nagkasala.
Friday, March 19, 2010
ArtÃculo Principal
As a start of my first blog, I’d thought of a title that will obviously relate to this article, halata ba? Dapat iintayin kong may pumasok sa kukote kong bagay o sitwasyon na gusto kong i-post, kaso sayang naka ready na yung site wala pang laman, tsaka na muna yung galing sa inspirasyon. Tumingin-tingin ako sa paligid ng workstation ko, ang una kong nakita yung ID ko ng team chiz, eh di naman napapanahon si Chiz ngayon, tsaka medyo engot ako sa pulitika, ang alam ko lang siraan silang lahat. Ooops, ayon nakita ko yung isa sa mga motto ko sa buhay, “The only difference between good day and bad day is your attitude.”
Naalala ko nabasa ko lang ito sa isang libro, at dahil sang-ayon ako sa nakasulat, tinandaan ko na siya at inilagay ko sa harapan ng lugar kung saan nauubos ang oras ko, sa harap ng pc. Siguro napansin na rin ito ng mga taong nakapasok na sa mansion namin, sa mga hindi pa, o eto click mo itong photo sa kanan.
Ang gulo ng workstation ko no, ganon daw talaga pag artist, kaya nga kailangan kong guluhin araw-araw.
Back to my motto, tama na ang sarili nating ugali ang nagpapa pangit ng araw natin. Kasi people are not perfect, same with this world, kaya araw-araw kang dadaanan ng nakakainis na pangyayari sa buhay. Kahit maliit o walang kwentang bagay pwede mong kaiinisan pag ginusto mo at pwede mo ring palampasin kung kakayanin mo. Halimbawa, natapon mo yung kape mo sa umaga, bad trip yon, eh eto pa naman minsan ang inuuna ng tao kaysa mag dasal ng pasasalamat at nagising pa siya. Magsisimula ka nang sumimangot at pag nasundan pa ng ibang pangyayari lalo nang maiipon ang inis mo hanggang sa maging galit. Pero sino ba ang may kasalanan sa simula pa lang, di ba ikaw?
Bad attitude, ito ang pinaka mahirap tanggalin sa atin, minsan kasi kala natin tama at minsan ine-enjoy pa natin. Minsan naman ang nagiging dahilan nito is our bad experiences and too much problems. Pero maniwala ka kung pera ang problema mo, lahat nang tao problema yan, try mo tanungin kahit yung pinaka mayaman sa inyo kung may pera sya, sasagot sa’yo, wala! Pero kung sisimulan mo ang araw mo ng dasal at pag-asa, darating na lang bigla solusyon ng hindi mo namamalayan at madalas not in your time, but in Him.
I do believe that good day starts with a good heart. According to Blessed Mother Teresa, “Let us always meet each other with a smile, for the smile is the beginning of love.” Hindi kayang paalatin ng isang butil na asin ang isang kutsarang asukal, kaya the more sweetness in life, the less the chance of pain.
Let our attitude be the reason of our good day, and humility is our weapon to fight our bad day, this is the foundation of all other virtues.
Naalala ko nabasa ko lang ito sa isang libro, at dahil sang-ayon ako sa nakasulat, tinandaan ko na siya at inilagay ko sa harapan ng lugar kung saan nauubos ang oras ko, sa harap ng pc. Siguro napansin na rin ito ng mga taong nakapasok na sa mansion namin, sa mga hindi pa, o eto click mo itong photo sa kanan.
Ang gulo ng workstation ko no, ganon daw talaga pag artist, kaya nga kailangan kong guluhin araw-araw.
Back to my motto, tama na ang sarili nating ugali ang nagpapa pangit ng araw natin. Kasi people are not perfect, same with this world, kaya araw-araw kang dadaanan ng nakakainis na pangyayari sa buhay. Kahit maliit o walang kwentang bagay pwede mong kaiinisan pag ginusto mo at pwede mo ring palampasin kung kakayanin mo. Halimbawa, natapon mo yung kape mo sa umaga, bad trip yon, eh eto pa naman minsan ang inuuna ng tao kaysa mag dasal ng pasasalamat at nagising pa siya. Magsisimula ka nang sumimangot at pag nasundan pa ng ibang pangyayari lalo nang maiipon ang inis mo hanggang sa maging galit. Pero sino ba ang may kasalanan sa simula pa lang, di ba ikaw?
Bad attitude, ito ang pinaka mahirap tanggalin sa atin, minsan kasi kala natin tama at minsan ine-enjoy pa natin. Minsan naman ang nagiging dahilan nito is our bad experiences and too much problems. Pero maniwala ka kung pera ang problema mo, lahat nang tao problema yan, try mo tanungin kahit yung pinaka mayaman sa inyo kung may pera sya, sasagot sa’yo, wala! Pero kung sisimulan mo ang araw mo ng dasal at pag-asa, darating na lang bigla solusyon ng hindi mo namamalayan at madalas not in your time, but in Him.
I do believe that good day starts with a good heart. According to Blessed Mother Teresa, “Let us always meet each other with a smile, for the smile is the beginning of love.” Hindi kayang paalatin ng isang butil na asin ang isang kutsarang asukal, kaya the more sweetness in life, the less the chance of pain.
Let our attitude be the reason of our good day, and humility is our weapon to fight our bad day, this is the foundation of all other virtues.
Subscribe to:
Posts (Atom)
